errar

< lat errāre
  1. v t
    1. Equivocar ou non acertar algo unha persoa. Tm abs.
    2. Fallar alguén un golpe, disparo ou lanzamento. Tm abs.
  2. v i Ir dun lugar para outro sen dirixirse a un lugar ou punto determinado.

Sinónimos

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • Erraban perdidos polas montañas, Errou por todo o mundo ata que botou raíces naquel recuncho do val
  • Erraron o camiño e perdéronse, Non resolveu o problema porque errou o procedemento, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Fíxate ben no que fas e non erres de novo
  • Errou dous disparos pero o terceiro deu no albo, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Se erra desta vez quedará eliminado da semifinal de tiro con arco

Palabras veciñas

Verbo: errar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erro

erras

erra

erramos

errades

erran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erraba

errabas

erraba

errabamos

errabades

erraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

errei

erraches

errou

erramos

errastes

erraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

errara

erraras

errara

erraramos

errarades

erraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

errarei

errarás

errará

erraremos

erraredes

errarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erraría

errarías

erraría

errariamos

errariades

errarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

erre

erres

erre

erremos

erredes

erren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

errase

errases

errase

errasemos

errasedes

errasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

errar

errares

errar

errarmos

errardes

erraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

erra

-

-

errade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

errar

errares

errar

errarmos

errardes

erraren

Xerundio

errando

Participio

errado

errada

errados

erradas