equilibrar

< lat aequilibrāre
  1. v t Poñer algo en equilibrio. Tm v pron.
  2. v t TECNOL Efectuar un equilibramento.

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • Equilibrou a báscula porque erraba no peso
  • Os gastos e os ingresos equilibráronse no último mes
Verbo: equilibrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibro

equilibras

equilibra

equilibramos

equilibrades

equilibran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibraba

equilibrabas

equilibraba

equilibrabamos

equilibrabades

equilibraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibrei

equilibraches

equilibrou

equilibramos

equilibrastes

equilibraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibrara

equilibraras

equilibrara

equilibraramos

equilibrarades

equilibraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibrarei

equilibrarás

equilibrará

equilibraremos

equilibraredes

equilibrarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibraría

equilibrarías

equilibraría

equilibrariamos

equilibrariades

equilibrarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibre

equilibres

equilibre

equilibremos

equilibredes

equilibren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibrase

equilibrases

equilibrase

equilibrasemos

equilibrasedes

equilibrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibrar

equilibrares

equilibrar

equilibrarmos

equilibrardes

equilibraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

equilibra

-

-

equilibrade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

equilibrar

equilibrares

equilibrar

equilibrarmos

equilibrardes

equilibraren

Xerundio

equilibrando

Participio

equilibrado

equilibrada

equilibrados

equilibradas