epífise

< lat epiphysis gr ἐ πί ϕ υσις ‘excrecencia’
Plural: epífises
  1. s f ANAT Extremo dos ósos longos que, durante a infancia, está unido coa parte central ou diáfise dos mesmos por unha cartilaxe.
  2. s f ANAT glándula pineal.
  3. epífise tibial ENTOM Expansión en forma de aguillón que teñen algúns insectos nas tibias anteriores.

Palabras veciñas