envisgar

< visgo
  1. v t Untar algo con visgo, xeralmente para cazar paxaros.
Verbo: envisgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgo

envisgas

envisga

envisgamos

envisgades

envisgan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgaba

envisgabas

envisgaba

envisgabamos

envisgabades

envisgaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisguei

envisgaches

envisgou

envisgamos

envisgastes

envisgaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgara

envisgaras

envisgara

envisgaramos

envisgarades

envisgaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgarei

envisgarás

envisgará

envisgaremos

envisgaredes

envisgarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgaría

envisgarías

envisgaría

envisgariamos

envisgariades

envisgarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgue

envisgues

envisgue

envisguemos

envisguedes

envisguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgase

envisgases

envisgase

envisgasemos

envisgasedes

envisgasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgar

envisgares

envisgar

envisgarmos

envisgardes

envisgaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

envisga

-

-

envisgade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envisgar

envisgares

envisgar

envisgarmos

envisgardes

envisgaren

Xerundio

envisgando

Participio

envisgado

envisgada

envisgados

envisgadas