envear

< 1 veo
  1. v t Suxeitar con veos ou varas a parte superior dun palleiro para evitar que o vento o estrague. Ex: Coa chegada do temporal tivemos que envear o palleiro.

Citas

  • Coa chegada do temporal tivemos que envear o palleiro.

Formas incorrectas

embear
Verbo: envear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enveo

enveas

envea

enveamos

enveades

envean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enveaba

enveabas

enveaba

enveabamos

enveabades

enveaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enveei

enveaches

enveou

enveamos

enveastes

envearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enveara

envearas

enveara

envearamos

envearades

envearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envearei

envearás

enveará

envearemos

envearedes

envearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envearía

envearías

envearía

enveariamos

enveariades

envearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envee

envees

envee

enveemos

enveedes

enveen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envease

enveases

envease

enveasemos

enveasedes

enveasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envear

enveares

envear

envearmos

enveardes

envearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

envea

-

-

enveade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

envear

enveares

envear

envearmos

enveardes

envearen

Xerundio

enveando

Participio

enveado

enveada

enveados

enveadas