enumerar

< lat enumerāre

v t Enunciar ou expor unha por unha as partes dun todo, dun conxunto ou dunha serie.
v t MAT Establecer unha correspondencia biunívoca entre os elementos dun conxunto e os números naturais.

Confrontacións

numerar

Citas

Na reunión enumeraron todos os inconvenientes e todas as vantaxes do proxecto

Palabras veciñas

enumerábel enumerable enumeración enumerar enumerativo -va enunciación enunciado -da

Verbo: enumerar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumero

enumeras

enumera

enumeramos

enumerades

enumeran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumeraba

enumerabas

enumeraba

enumerabamos

enumerabades

enumeraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumerei

enumeraches

enumerou

enumeramos

enumerastes

enumeraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumerara

enumeraras

enumerara

enumeraramos

enumerarades

enumeraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumerarei

enumerarás

enumerará

enumeraremos

enumeraredes

enumerarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumeraría

enumerarías

enumeraría

enumerariamos

enumerariades

enumerarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumere

enumeres

enumere

enumeremos

enumeredes

enumeren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumerase

enumerases

enumerase

enumerasemos

enumerasedes

enumerasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumerar

enumerares

enumerar

enumerarmos

enumerardes

enumeraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enumera

-

-

enumerade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enumerar

enumerares

enumerar

enumerarmos

enumerardes

enumeraren

Xerundio

enumerando

Participio

enumerado

enumerada

enumerados

enumeradas