entrexuntar

< entre- + xuntar
  1. v t Unir ou xuntar os entrepanos ou taboleiros das portas ou ventás, cos panos ou traveseiros.
Verbo: entrexuntar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexunto

entrexuntas

entrexunta

entrexuntamos

entrexuntades

entrexuntan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexuntaba

entrexuntabas

entrexuntaba

entrexuntabamos

entrexuntabades

entrexuntaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexuntei

entrexuntaches

entrexuntou

entrexuntamos

entrexuntastes

entrexuntaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexuntara

entrexuntaras

entrexuntara

entrexuntaramos

entrexuntarades

entrexuntaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexuntarei

entrexuntarás

entrexuntará

entrexuntaremos

entrexuntaredes

entrexuntarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexuntaría

entrexuntarías

entrexuntaría

entrexuntariamos

entrexuntariades

entrexuntarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexunte

entrexuntes

entrexunte

entrexuntemos

entrexuntedes

entrexunten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexuntase

entrexuntases

entrexuntase

entrexuntasemos

entrexuntasedes

entrexuntasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexuntar

entrexuntares

entrexuntar

entrexuntarmos

entrexuntardes

entrexuntaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

entrexunta

-

-

entrexuntade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entrexuntar

entrexuntares

entrexuntar

entrexuntarmos

entrexuntardes

entrexuntaren

Xerundio

entrexuntando

Participio

entrexuntado

entrexuntada

entrexuntados

entrexuntadas