entelequia

< lat entelechĭa gr ἐ ντελέχεια

Plural: entelequias

s f FILOS Termo ideado por Aristóteles para designar o feito de posuír a perfección.
s f FILOS Realidade que é perfecta en si mesma e que posúe o principio do seu ser.

Palabras veciñas

enteireza enteirizo -za enteiro -ra entelequia entena entendedor -ra entendemento