entambullar

  1. v i Padecer unha indixestión, especialmente os animais.
  2. v pron Sufrir unha indixestión, especialmente os animais.
Verbo: entambullar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullo

entambullas

entambulla

entambullamos

entambullades

entambullan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullaba

entambullabas

entambullaba

entambullabamos

entambullabades

entambullaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullei

entambullaches

entambullou

entambullamos

entambullastes

entambullaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullara

entambullaras

entambullara

entambullaramos

entambullarades

entambullaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullarei

entambullarás

entambullará

entambullaremos

entambullaredes

entambullarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullaría

entambullarías

entambullaría

entambullariamos

entambullariades

entambullarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambulle

entambulles

entambulle

entambullemos

entambulledes

entambullen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullase

entambullases

entambullase

entambullasemos

entambullasedes

entambullasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullar

entambullares

entambullar

entambullarmos

entambullardes

entambullaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

entambulla

-

-

entambullade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

entambullar

entambullares

entambullar

entambullarmos

entambullardes

entambullaren

Xerundio

entambullando

Participio

entambullado

entambullada

entambullados

entambulladas