enmarañar

  1. v t, v pron enlear.
Verbo: enmarañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmaraño

enmarañas

enmaraña

enmarañamos

enmarañades

enmarañan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañaba

enmarañabas

enmarañaba

enmarañabamos

enmarañabades

enmarañaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañei

enmarañaches

enmarañou

enmarañamos

enmarañastes

enmarañaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañara

enmarañaras

enmarañara

enmarañaramos

enmarañarades

enmarañaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañarei

enmarañarás

enmarañará

enmarañaremos

enmarañaredes

enmarañarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañaría

enmarañarías

enmarañaría

enmarañariamos

enmarañariades

enmarañarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañe

enmarañes

enmarañe

enmarañemos

enmarañedes

enmarañen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañase

enmarañases

enmarañase

enmarañasemos

enmarañasedes

enmarañasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañar

enmarañares

enmarañar

enmarañarmos

enmarañardes

enmarañaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enmaraña

-

-

enmarañade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enmarañar

enmarañares

enmarañar

enmarañarmos

enmarañardes

enmarañaren

Xerundio

enmarañando

Participio

enmarañado

enmarañada

enmarañados

enmarañadas