engaimar

  1. v t, v pron engoumar.
Verbo: engaimar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimo

engaimas

engaima

engaimamos

engaimades

engaiman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimaba

engaimabas

engaimaba

engaimabamos

engaimabades

engaimaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimei

engaimaches

engaimou

engaimamos

engaimastes

engaimaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimara

engaimaras

engaimara

engaimaramos

engaimarades

engaimaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimarei

engaimarás

engaimará

engaimaremos

engaimaredes

engaimarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimaría

engaimarías

engaimaría

engaimariamos

engaimariades

engaimarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaime

engaimes

engaime

engaimemos

engaimedes

engaimen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimase

engaimases

engaimase

engaimasemos

engaimasedes

engaimasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimar

engaimares

engaimar

engaimarmos

engaimardes

engaimaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

engaima

-

-

engaimade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

engaimar

engaimares

engaimar

engaimarmos

engaimardes

engaimaren

Xerundio

engaimando

Participio

engaimado

engaimada

engaimados

engaimadas