aboar

< bo
  1. v t Pagar unha cantidade.
  2. v t Dar por certa, veraz ou fiable unha cousa.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Este mes aboei con retraso o aluguer do piso
  • Os seus feitos aboaron todo o que dixo que faría ante esa situación

Refráns

  • Bota esterco ao pan, que as terras cho pagarán.
  • Dáme a terra estercada e non ma deas gabada.
  • O que cagan as miñas ovellas vénlles moi ben ás miñas terras.
  • Pouca terra ben estercada vale por moita mal trabaIlada.
  • Terra sen abono acaba co seu dono.
Verbo: aboar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboo

aboas

aboa

aboamos

aboades

aboan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboaba

aboabas

aboaba

aboabamos

aboabades

aboaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboei

aboaches

aboou

aboamos

aboastes

aboaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboara

aboaras

aboara

aboaramos

aboarades

aboaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboarei

aboarás

aboará

aboaremos

aboaredes

aboarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboaría

aboarías

aboaría

aboariamos

aboariades

aboarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboe

aboes

aboe

aboemos

aboedes

aboen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboase

aboases

aboase

aboasemos

aboasedes

aboasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboar

aboares

aboar

aboarmos

aboardes

aboaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aboa

-

-

aboade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aboar

aboares

aboar

aboarmos

aboardes

aboaren

Xerundio

aboando

Participio

aboado

aboada

aboados

aboadas