endurecer

< lat indurescĕre
  1. v t Facer ou poñer duro ou máis duro algo.
  2. v t Facer a alguén máis resistente aos traballos ou insensible aos padecementos.
  3. v i olverse algo máis duro.

Antónimos

Citas

  • A sequidade endureceu a terra, Ese exercicio endurece moito as pernas, O goberno endurecerá as penas para os criminais
  • A xelatina endurece ao arrefriar
  • Vivir aquela triste situación endureceuna moito

Palabras veciñas

Verbo: endurecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurezo

endureces

endurece

endurecemos

endurecedes

endurecen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurecía

endurecías

endurecía

endureciamos

endureciades

endurecían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurecín

endureciches

endureceu

endurecemos

endurecestes

endureceron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurecera

endureceras

endurecera

endureceramos

endurecerades

endureceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurecerei

endurecerás

endurecerá

endureceremos

endureceredes

endurecerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurecería

endurecerías

endurecería

endureceriamos

endureceriades

endurecerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endureza

endurezas

endureza

endurezamos

endurezades

endurezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurecese

endureceses

endurecese

endurecesemos

endurecesedes

endurecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurecer

endureceres

endurecer

endurecermos

endurecerdes

endureceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

endurece

-

-

endurecede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endurecer

endureceres

endurecer

endurecermos

endurecerdes

endureceren

Xerundio

endurecendo

Participio

endurecido

endurecida

endurecidos

endurecidas