endemoñar

Escoitar

< demoño

v t Introducir os demos no corpo dunha persoa.
v t Facer que un asunto sexa complicado.
v t Facer que alguén se encolerice.
v pron Encolerizarse alguén.

Sinónimos

alporizar, endiañar, enfadar, irritar

Citas

Endemoñábao ter que andar recollendo as túas cousas
Endemoñárona coas súas bruxerías e non volveu levantar cabeza
Endemoñouse todo ao dicirlle o prezo do automóbil

Palabras veciñas

endémico -ca endemismo endemoñado -da endemoñar endeño endentar endentecer

Verbo: endemoñar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoño

endemoñas

endemoña

endemoñamos

endemoñades

endemoñan

Copretérito

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñaba

endemoñabas

endemoñaba

endemoñabamos

endemoñabades

endemoñaban

Pretérito

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñei

endemoñaches

endemoñou

endemoñamos

endemoñastes

endemoñaron

Antepretérito

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñara

endemoñaras

endemoñara

endemoñaramos

endemoñarades

endemoñaran

Futuro

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñarei

endemoñarás

endemoñará

endemoñaremos

endemoñaredes

endemoñarán

Pospretérito

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñaría

endemoñarías

endemoñaría

endemoñariamos

endemoñariades

endemoñarían

Subxuntivo

Presente

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñe

endemoñes

endemoñe

endemoñemos

endemoñedes

endemoñen

Imperfecto

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñase

endemoñases

endemoñase

endemoñasemos

endemoñasedes

endemoñasen

Futuro

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñar

endemoñares

endemoñar

endemoñarmos

endemoñardes

endemoñaren

Imperativo

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoña

endemoñade

Formas nominais

Infinitivo conxugado

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

endemoñar

endemoñares

endemoñar

endemoñarmos

endemoñardes

endemoñaren

Xerundio

endemoñando

Participio

endemoñado

endemoñada

endemoñados

endemoñadas