encartuchar

< cartucho
  1. v t Meter un explosivo dentro de cartuchos.
  2. v t Dar a algo forma de cartucho.

Citas

  • Encartuchou os folios dos apuntamentos e agora quedaron empenados
  • Os mineiros encartucharon a dinamita que empregaron para voar a rocha
Verbo: encartuchar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartucho

encartuchas

encartucha

encartuchamos

encartuchades

encartuchan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartuchaba

encartuchabas

encartuchaba

encartuchabamos

encartuchabades

encartuchaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartuchei

encartuchaches

encartuchou

encartuchamos

encartuchastes

encartucharon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartuchara

encartucharas

encartuchara

encartucharamos

encartucharades

encartucharan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartucharei

encartucharás

encartuchará

encartucharemos

encartucharedes

encartucharán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartucharía

encartucharías

encartucharía

encartuchariamos

encartuchariades

encartucharían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartuche

encartuches

encartuche

encartuchemos

encartuchedes

encartuchen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartuchase

encartuchases

encartuchase

encartuchasemos

encartuchasedes

encartuchasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartuchar

encartuchares

encartuchar

encartucharmos

encartuchardes

encartucharen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

encartucha

-

-

encartuchade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

encartuchar

encartuchares

encartuchar

encartucharmos

encartuchardes

encartucharen

Xerundio

encartuchando

Participio

encartuchado

encartuchada

encartuchados

encartuchadas