enaltecer

< alto
  1. v t Elevar o mérito de algo ou de alguén, de xeito que aumente a súa honra ou a súa gloria.
  2. v t Falar ben de algo ou de alguén de xeito que se realcen as súas boas calidades.

Sinónimos

Citas

  • Aquela acción enalteceuno
  • No seu discurso enalteceu os actuais gobernantes

Palabras veciñas

Verbo: enaltecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltezo

enalteces

enaltece

enaltecemos

enaltecedes

enaltecen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltecía

enaltecías

enaltecía

enalteciamos

enalteciades

enaltecían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltecín

enalteciches

enalteceu

enaltecemos

enaltecestes

enalteceron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltecera

enalteceras

enaltecera

enalteceramos

enaltecerades

enalteceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltecerei

enaltecerás

enaltecerá

enalteceremos

enalteceredes

enaltecerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltecería

enaltecerías

enaltecería

enalteceriamos

enalteceriades

enaltecerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enalteza

enaltezas

enalteza

enaltezamos

enaltezades

enaltezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltecese

enalteceses

enaltecese

enaltecesemos

enaltecesedes

enaltecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltecer

enalteceres

enaltecer

enaltecermos

enaltecerdes

enalteceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enaltece

-

-

enaltecede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enaltecer

enalteceres

enaltecer

enaltecermos

enaltecerdes

enalteceren

Xerundio

enaltecendo

Participio

enaltecido

enaltecida

enaltecidos

enaltecidas