albogue

< ár al-bōq ‘frauta’
Plural: albogues
  1. s m MÚS Instrumento de percusión que marca o ritmo nas cancións e bailes populares.
  2. s m MÚS Antigo instrumento pastoril de vento semellante a un clarinete simple de boca cilíndrica formado por catro pezas.