embravecer

< bravo
  1. v t olver máis bravo ou furioso. Tm v pron.
  2. v pron Poñerse o mar bravo ou axitado.

Confrontacións

Citas

  • Coa tormenta o mar embraveceuse
  • Esa victoria fronte ao seu rival embraveceunos, O domador embravecía o león para que o espectáculo resultase máis atraente
  • O seu can embravécese cando ten medo
Verbo: embravecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravezo

embraveces

embravece

embravecemos

embravecedes

embravecen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravecía

embravecías

embravecía

embraveciamos

embraveciades

embravecían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravecín

embraveciches

embraveceu

embravecemos

embravecestes

embraveceron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravecera

embraveceras

embravecera

embraveceramos

embravecerades

embraveceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravecerei

embravecerás

embravecerá

embraveceremos

embraveceredes

embravecerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravecería

embravecerías

embravecería

embraveceriamos

embraveceriades

embravecerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embraveza

embravezas

embraveza

embravezamos

embravezades

embravezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravecese

embraveceses

embravecese

embravecesemos

embravecesedes

embravecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravecer

embraveceres

embravecer

embravecermos

embravecerdes

embraveceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

embravece

-

-

embravecede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embravecer

embraveceres

embravecer

embravecermos

embravecerdes

embraveceren

Xerundio

embravecendo

Participio

embravecido

embravecida

embravecidos

embravecidas