embetumar

< betume
  1. v t Cubrir unha cousa con betume. Ex: Tes que embetumar os zapatos que xa están moi sucios.

Citas

  • Tes que embetumar os zapatos que xa están moi sucios.

Palabras veciñas

Verbo: embetumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumo

embetumas

embetuma

embetumamos

embetumades

embetuman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumaba

embetumabas

embetumaba

embetumabamos

embetumabades

embetumaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumei

embetumaches

embetumou

embetumamos

embetumastes

embetumaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumara

embetumaras

embetumara

embetumaramos

embetumarades

embetumaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumarei

embetumarás

embetumará

embetumaremos

embetumaredes

embetumarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumaría

embetumarías

embetumaría

embetumariamos

embetumariades

embetumarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetume

embetumes

embetume

embetumemos

embetumedes

embetumen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumase

embetumases

embetumase

embetumasemos

embetumasedes

embetumasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumar

embetumares

embetumar

embetumarmos

embetumardes

embetumaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

embetuma

-

-

embetumade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

embetumar

embetumares

embetumar

embetumarmos

embetumardes

embetumaren

Xerundio

embetumando

Participio

embetumado

embetumada

embetumados

embetumadas