elocuencia

< lat eloquentĭa
Plural: elocuencias
  1. s f Facultade de falar ou expresarse de maneira eficaz e fluída para deleitar, conmover ou persuadir.
  2. s f p ext Capacidade ou poder expresivo de algo.

Citas

  • A elocuencia coa que falou fixo que todos aplaudisen
  • A elocuencia da súa cara era tan impresionante que case non precisaba falar

Refráns

  • O ben dito logo é dito.
  • O que sabe sentirse sabe dicirse.
  • Tal palabra me idxeches, tal corazón me puxeches.
  • Un has areíñas de sal na conversa non din mal.

Palabras veciñas