dotar

< lat dotāre
  1. v t Dar un dote a alguén.
  2. v t Asignar rendas ou bens a algunha persoa, fundación ou institución.
  3. v t Fornecer algo do persoal ou material necesarios.
  4. v t Facer que algo ou alguén teña certos dons ou calidades.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Dotaron a fundación con seis mil euros anuais
  • Dotaron a nova oficina con todo o necesario
  • Dotou a súa filla co mellor que tiña
  • O ceo dotouno das mellores virtudes, A situción xeográfica daquela cidade dótaa dun clima excelente

Palabras veciñas

Verbo: dotar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

doto

dotas

dota

dotamos

dotades

dotan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dotaba

dotabas

dotaba

dotabamos

dotabades

dotaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dotei

dotaches

dotou

dotamos

dotastes

dotaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dotara

dotaras

dotara

dotaramos

dotarades

dotaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dotarei

dotarás

dotará

dotaremos

dotaredes

dotarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dotaría

dotarías

dotaría

dotariamos

dotariades

dotarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dote

dotes

dote

dotemos

dotedes

doten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dotase

dotases

dotase

dotasemos

dotasedes

dotasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dotar

dotares

dotar

dotarmos

dotardes

dotaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

dota

-

-

dotade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dotar

dotares

dotar

dotarmos

dotardes

dotaren

Xerundio

dotando

Participio

dotado

dotada

dotados

dotadas