dixerir

< lat dīgĕrĕre ‘distribuír’
  1. v t Efectuar unha dixestión. Tm abs.
  2. v t Entender algo que entraña unha dificultade despois de estudalo detidamente.
  3. v t Aceptar ou soportar algo con paciencia e resignación.
  4. v t QUÍM Cocer unha substancia mediante maceración cunha temperatura de 35 a 45°C.

Citas

  • Expliqueille cál era a situación e non acaba de dixerir a realidade
  • Non dixire ben as ciencias, sempre se lle atragoaron
  • Non dixire ben o leite, sempre lle senta mal, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Coa toma de analxésicos o estómago non dixire ben

Palabras veciñas

Verbo: dixerir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixiro

dixires

dixire

dixerimos

dixerides

dixiren

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixería

dixerías

dixería

dixeriamos

dixeriades

dixerían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixerín

dixeriches

dixeriu

dixerimos

dixeristes

dixeriron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixerira

dixeriras

dixerira

dixeriramos

dixerirades

dixeriran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixerirei

dixerirás

dixerirá

dixeriremos

dixeriredes

dixerirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixeriría

dixerirías

dixeriría

dixeririamos

dixeririades

dixerirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixira

dixiras

dixira

dixiramos

dixirades

dixiran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixerise

dixerises

dixerise

dixerisemos

dixerisedes

dixerisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixerir

dixerires

dixerir

dixerirmos

dixerirdes

dixeriren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

dixire

-

-

dixeride

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dixerir

dixerires

dixerir

dixerirmos

dixerirdes

dixeriren

Xerundio

dixerindo

Participio

dixerido

dixerida

dixeridos

dixeridas