alabarda

< xerm helmbart ‘macheta de mango longo’
Plural: alabardas
  1. s f ARQUEOL/BÉL Tipo de arma de pedra tallada e retocada, propia do período Megalítico, de forma triangular e mangada nunha hasta.
  2. s f ARQUEOL/BÉL Tipo de arma metálica, propia da Idade do Bronce Inicial, provista dunha gran punta cun amplo gume cortante e mangada nunha longa hasta.
  3. s f HIST/BÉL Arma combinada de lanza e de machada. Foi empregada do s XIV ao XVII.

Sinónimos

Palabras veciñas