disuadir

< lat dissuadēre
  1. v t Inducir a alguén mediante razóns e argumentos a desistir dun propósito ou a non facer algunha cousa. Ex: Disuadímolo de que contara as desgracias pasadas.

Antónimos

Citas

  • Disuadímolo de que contara as desgracias pasadas.

Palabras veciñas

Verbo: disuadir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuado

disuades

disuade

disuadimos

disuadides

disuaden

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuadía

disuadías

disuadía

disuadiamos

disuadiades

disuadían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuadín

disuadiches

disuadiu

disuadimos

disuadistes

disuadiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuadira

disuadiras

disuadira

disuadiramos

disuadirades

disuadiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuadirei

disuadirás

disuadirá

disuadiremos

disuadiredes

disuadirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuadiría

disuadirías

disuadiría

disuadiriamos

disuadiriades

disuadirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuada

disuadas

disuada

disuadamos

disuadades

disuadan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuadise

disuadises

disuadise

disuadisemos

disuadisedes

disuadisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuadir

disuadires

disuadir

disuadirmos

disuadirdes

disuadiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

disuade

-

-

disuadide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disuadir

disuadires

disuadir

disuadirmos

disuadirdes

disuadiren

Xerundio

disuadindo

Participio

disuadido

disuadida

disuadidos

disuadidas