dispor

  1. v t, v i, pron dispoñer.
Verbo: dispor
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dispoño

dispós

dispón

dispomos

dispondes

dispón

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dispuña

dispuñas

dispuña

dispuñamos

dispuñades

dispuñan

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dispuxen

dispuxeches

dispuxo

dispuxemos

dispuxestes

dispuxeron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dispuxera

dispuxeras

dispuxera

dispuxeramos

dispuxerades

dispuxeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disporei

disporás

disporá

disporemos

disporedes

disporán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disporía

disporías

disporía

disporiamos

disporiades

disporían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dispoña

dispoñas

dispoña

dispoñamos

dispoñades

dispoñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dispuxese

dispuxeses

dispuxese

dispuxesemos

dispuxesedes

dispuxesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dispuxer

dispuxeres

dispuxer

dispuxermos

dispuxerdes

dispuxeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

dispón

-

-

disponde

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

dispor

dispores

dispor

dispormos

dispordes

disporen

Xerundio

dispondo

Participio

disposto

disposta

dispostos

dispostas