disertar

< lat dissertāre ‘discutir’
  1. v i Tratar con autoridade e de modo extenso algunha materia diante dun público. Ex: O profesor disertou sobre a problemática dos países subdesenvolvidos.

Citas

  • O profesor disertou sobre a problemática dos países subdesenvolvidos.
Verbo: disertar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

diserto

disertas

diserta

disertamos

disertades

disertan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disertaba

disertabas

disertaba

disertabamos

disertabades

disertaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disertei

disertaches

disertou

disertamos

disertastes

disertaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disertara

disertaras

disertara

disertaramos

disertarades

disertaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disertarei

disertarás

disertará

disertaremos

disertaredes

disertarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disertaría

disertarías

disertaría

disertariamos

disertariades

disertarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

diserte

disertes

diserte

disertemos

disertedes

diserten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disertase

disertases

disertase

disertasemos

disertasedes

disertasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disertar

disertares

disertar

disertarmos

disertardes

disertaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

diserta

-

-

disertade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disertar

disertares

disertar

disertarmos

disertardes

disertaren

Xerundio

disertando

Participio

disertado

disertada

disertados

disertadas