disecar

< lat dissecāre
  1. v t Dividir, cortar ou separar en distintas partes un vexetal ou o cadáver dun animal para o seu estudo.
  2. v t Preparar un animal morto para conservalo e manter unha certa aparencia de vivo.

Citas

  • Disecaron a lebre que cazaron no monte
  • Disecaron un rato para observar o seu aparato dixestivo, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, No laboratorio aprenderon a disecar
Verbo: disecar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

diseco

disecas

diseca

disecamos

disecades

disecan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disecaba

disecabas

disecaba

disecabamos

disecabades

disecaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disequei

disecaches

disecou

disecamos

disecastes

disecaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disecara

disecaras

disecara

disecaramos

disecarades

disecaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disecarei

disecarás

disecará

disecaremos

disecaredes

disecarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disecaría

disecarías

disecaría

disecariamos

disecariades

disecarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

diseque

diseques

diseque

disequemos

disequedes

disequen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disecase

disecases

disecase

disecasemos

disecasedes

disecasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disecar

disecares

disecar

disecarmos

disecardes

disecaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

diseca

-

-

disecade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

disecar

disecares

disecar

disecarmos

disecardes

disecaren

Xerundio

disecando

Participio

disecado

disecada

disecados

disecadas