diletante

< ital dilettante ‘que se deleita’
Plural: diletantes
  1. adx Que cultiva unha actividade ou un eido de coñecemento por pracer, sen dedicarse a ela como profesión. Tm s.
  2. adx Que admira ou ama as belas artes. Tm s.

Citas

  • Como bo diletante que é, Afonso asiste todos os anos á temporada de ópera da Coruña, Picasso é un escultor diletante
  • O seu interese pola pintura é simplemente diletante, só lle interesa como pasatempo, A Pedro gústalle moito cociñar, niso segue a tradición diletante da súa familia