diádoco

< gr διάδοχος ‘sucesor’
Plural: diádocos
  1. s m HIST Título dado a varios xenerais de Alexandre o Grande que, despois da súa morte (323 a C), se repartiron o Imperio Helénico.
  2. s m p ext HIST Título outorgado ao príncipe herdeiro do Reino na Grecia moderna.
  3. s m LIT Denominación para os escritores galegos do s XIX posteriores aos do Rexurdimento.

Palabras veciñas