desvergonzar

< vergonza
  1. v pron Perder a vergonza.
  2. v pron encer a vergonza para facer algo.

Citas

  • Cando bebe dúas copas xa se desvergonza e non para de bailar
  • Desvergonzouse e quitoulle o coche que lle prestara
Verbo: desvergonzar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonzo

desvergonzas

desvergonza

desvergonzamos

desvergonzades

desvergonzan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonzaba

desvergonzabas

desvergonzaba

desvergonzabamos

desvergonzabades

desvergonzaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergoncei

desvergonzaches

desvergonzou

desvergonzamos

desvergonzastes

desvergonzaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonzara

desvergonzaras

desvergonzara

desvergonzaramos

desvergonzarades

desvergonzaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonzarei

desvergonzarás

desvergonzará

desvergonzaremos

desvergonzaredes

desvergonzarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonzaría

desvergonzarías

desvergonzaría

desvergonzariamos

desvergonzariades

desvergonzarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonce

desvergonces

desvergonce

desvergoncemos

desvergoncedes

desvergoncen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonzase

desvergonzases

desvergonzase

desvergonzasemos

desvergonzasedes

desvergonzasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonzar

desvergonzares

desvergonzar

desvergonzarmos

desvergonzardes

desvergonzaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desvergonza

-

-

desvergonzade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desvergonzar

desvergonzares

desvergonzar

desvergonzarmos

desvergonzardes

desvergonzaren

Xerundio

desvergonzando

Participio

desvergonzado

desvergonzada

desvergonzados

desvergonzadas