desintricar

< des- + intricar
  1. v t Facer que algo que está enmarañado deixe de estalo.
  2. v t fig Tentar solucionar algo que está pouco claro ou é confuso.

Citas

  • Entre todos os irmáns desintricaron o problema da herdanza
  • Tivo que desintricar o nobelo antes de poñerse a calcetar
Verbo: desintricar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintrico

desintricas

desintrica

desintricamos

desintricades

desintrican

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintricaba

desintricabas

desintricaba

desintricabamos

desintricabades

desintricaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintriquei

desintricaches

desintricou

desintricamos

desintricastes

desintricaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintricara

desintricaras

desintricara

desintricaramos

desintricarades

desintricaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintricarei

desintricarás

desintricará

desintricaremos

desintricaredes

desintricarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintricaría

desintricarías

desintricaría

desintricariamos

desintricariades

desintricarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintrique

desintriques

desintrique

desintriquemos

desintriquedes

desintriquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintricase

desintricases

desintricase

desintricasemos

desintricasedes

desintricasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintricar

desintricares

desintricar

desintricarmos

desintricardes

desintricaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desintrica

-

-

desintricade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desintricar

desintricares

desintricar

desintricarmos

desintricardes

desintricaren

Xerundio

desintricando

Participio

desintricado

desintricada

desintricados

desintricadas