desfavorecer

< des- + favorecer
  1. v t Provocar dano ou prexuízo.
  2. v t Prexudicar o aspecto físico de alguén.

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • Esa nova lei desfavorece o rural
  • O vestido desfavorecíaa moito
Verbo: desfavorecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorezo

desfavoreces

desfavorece

desfavorecemos

desfavorecedes

desfavorecen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorecía

desfavorecías

desfavorecía

desfavoreciamos

desfavoreciades

desfavorecían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorecín

desfavoreciches

desfavoreceu

desfavorecemos

desfavorecestes

desfavoreceron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorecera

desfavoreceras

desfavorecera

desfavoreceramos

desfavorecerades

desfavoreceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorecerei

desfavorecerás

desfavorecerá

desfavoreceremos

desfavoreceredes

desfavorecerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorecería

desfavorecerías

desfavorecería

desfavoreceriamos

desfavoreceriades

desfavorecerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavoreza

desfavorezas

desfavoreza

desfavorezamos

desfavorezades

desfavorezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorecese

desfavoreceses

desfavorecese

desfavorecesemos

desfavorecesedes

desfavorecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorecer

desfavoreceres

desfavorecer

desfavorecermos

desfavorecerdes

desfavoreceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desfavorece

-

-

desfavorecede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desfavorecer

desfavoreceres

desfavorecer

desfavorecermos

desfavorecerdes

desfavoreceren

Xerundio

desfavorecendo

Participio

desfavorecido

desfavorecida

desfavorecidos

desfavorecidas