desestañar

Escoitar

< des- + estañar

v t Quitar o estaño a un obxecto.
v pron Perder a capa de estaño ou desoldarse algo unido con estaño.

Citas

A fontaneira desestañou o cano antes de soldalo
O cano desestañouse cos anos

Palabras veciñas

desespero desestabilización desestabilizar desestañar desestancar desestima desestimábel

Verbo: desestañar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestaño

desestañas

desestaña

desestañamos

desestañades

desestañan

Copretérito

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañaba

desestañabas

desestañaba

desestañabamos

desestañabades

desestañaban

Pretérito

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañei

desestañaches

desestañou

desestañamos

desestañastes

desestañaron

Antepretérito

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañara

desestañaras

desestañara

desestañaramos

desestañarades

desestañaran

Futuro

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañarei

desestañarás

desestañará

desestañaremos

desestañaredes

desestañarán

Pospretérito

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañaría

desestañarías

desestañaría

desestañariamos

desestañariades

desestañarían

Subxuntivo

Presente

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañe

desestañes

desestañe

desestañemos

desestañedes

desestañen

Imperfecto

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañase

desestañases

desestañase

desestañasemos

desestañasedes

desestañasen

Futuro

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañar

desestañares

desestañar

desestañarmos

desestañardes

desestañaren

Imperativo

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestaña

desestañade

Formas nominais

Infinitivo conxugado

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desestañar

desestañares

desestañar

desestañarmos

desestañardes

desestañaren

Xerundio

desestañando

Participio

desestañado

desestañada

desestañados

desestañadas