desencamiñar

  1. v t, v pron descamiñar.

Palabras veciñas

Verbo: desencamiñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiño

desencamiñas

desencamiña

desencamiñamos

desencamiñades

desencamiñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñaba

desencamiñabas

desencamiñaba

desencamiñabamos

desencamiñabades

desencamiñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñei

desencamiñaches

desencamiñou

desencamiñamos

desencamiñastes

desencamiñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñara

desencamiñaras

desencamiñara

desencamiñaramos

desencamiñarades

desencamiñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñarei

desencamiñarás

desencamiñará

desencamiñaremos

desencamiñaredes

desencamiñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñaría

desencamiñarías

desencamiñaría

desencamiñariamos

desencamiñariades

desencamiñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñe

desencamiñes

desencamiñe

desencamiñemos

desencamiñedes

desencamiñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñase

desencamiñases

desencamiñase

desencamiñasemos

desencamiñasedes

desencamiñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñar

desencamiñares

desencamiñar

desencamiñarmos

desencamiñardes

desencamiñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desencamiña

-

-

desencamiñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desencamiñar

desencamiñares

desencamiñar

desencamiñarmos

desencamiñardes

desencamiñaren

Xerundio

desencamiñando

Participio

desencamiñado

desencamiñada

desencamiñados

desencamiñadas