desdeñar

< lat dedĭgnare
  1. v t Tratar ou mostrar desdén cara a alguén ou a algo.
  2. v t Non ter en conta algo por consideralo de pouca importancia.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Desdeña todo o que teña que ver coa política
  • Desdeñou o problema que lle presentou o seu fillo porque tiña outras cousas máis urxentes que atender

Palabras veciñas

Verbo: desdeñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeño

desdeñas

desdeña

desdeñamos

desdeñades

desdeñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñaba

desdeñabas

desdeñaba

desdeñabamos

desdeñabades

desdeñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñei

desdeñaches

desdeñou

desdeñamos

desdeñastes

desdeñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñara

desdeñaras

desdeñara

desdeñaramos

desdeñarades

desdeñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñarei

desdeñarás

desdeñará

desdeñaremos

desdeñaredes

desdeñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñaría

desdeñarías

desdeñaría

desdeñariamos

desdeñariades

desdeñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñe

desdeñes

desdeñe

desdeñemos

desdeñedes

desdeñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñase

desdeñases

desdeñase

desdeñasemos

desdeñasedes

desdeñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñar

desdeñares

desdeñar

desdeñarmos

desdeñardes

desdeñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desdeña

-

-

desdeñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desdeñar

desdeñares

desdeñar

desdeñarmos

desdeñardes

desdeñaren

Xerundio

desdeñando

Participio

desdeñado

desdeñada

desdeñados

desdeñadas