desatuír

  1. v t, v pron desatoar.
Verbo: desatuír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatúo

desatúes

desatúe

desatuímos

desatuídes

desatúen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatuía

desatuías

desatuía

desatuïamos

desatuïades

desatuían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatuín

desatuíches

desatuíu

desatuímos

desatuístes

desatuíron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatuíra

desatuíras

desatuíra

desatuiramos

desatuirades

desatuíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatuirei

desatuirás

desatuirá

desatuiremos

desatuiredes

desatuirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatuiría

desatuirías

desatuiría

desatuiriamos

desatuiriades

desatuirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatúa

desatúas

desatúa

desatuamos

desatuades

desatúan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatuíse

desatuíses

desatuíse

desatuisemos

desatuisedes

desatuísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatuír

desatuíres

desatuír

desatuírmos

desatuírdes

desatuíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desatúe

-

-

desatuíde

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatuír

desatuíres

desatuír

desatuírmos

desatuírdes

desatuíren

Xerundio

desatuíndo

Participio

desatuído

desatuída

desatuídos

desatuídas