desataviar

< des- + ataviar
  1. v t Quitar os atavíos. Tm v pron. Ex: As doncelas desataviaron a raíña Ex: Desataviouse sen a axuda de ninguén

Citas

  • As doncelas desataviaron a raíña
  • Desataviouse sen a axuda de ninguén
Verbo: desataviar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatavío

desatavías

desatavía

desataviamos

desataviades

desatavían

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataviaba

desataviabas

desataviaba

desataviabamos

desataviabades

desataviaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataviei

desataviaches

desataviou

desataviamos

desataviastes

desataviaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataviara

desataviaras

desataviara

desataviaramos

desataviarades

desataviaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataviarei

desataviarás

desataviará

desataviaremos

desataviaredes

desataviarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataviaría

desataviarías

desataviaría

desataviariamos

desataviariades

desataviarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatavíe

desatavíes

desatavíe

desataviemos

desataviedes

desatavíen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataviase

desataviases

desataviase

desataviasemos

desataviasedes

desataviasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataviar

desataviares

desataviar

desataviarmos

desataviardes

desataviaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desatavía

-

-

desataviade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataviar

desataviares

desataviar

desataviarmos

desataviardes

desataviaren

Xerundio

desataviando

Participio

desataviado

desataviada

desataviados

desataviadas