desatacar

< des- + atacar
  1. v t Quitar a carga a unha arma de fogo ou aos barrenos. Ex: Despois das prácticas de tiro desatácanse as pistolas para maior seguridade.

Citas

  • Despois das prácticas de tiro desatácanse as pistolas para maior seguridade.
Verbo: desatacar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataco

desatacas

desataca

desatacamos

desatacades

desatacan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatacaba

desatacabas

desatacaba

desatacabamos

desatacabades

desatacaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataquei

desatacaches

desatacou

desatacamos

desatacastes

desatacaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatacara

desatacaras

desatacara

desatacaramos

desatacarades

desatacaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatacarei

desatacarás

desatacará

desatacaremos

desatacaredes

desatacarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatacaría

desatacarías

desatacaría

desatacariamos

desatacariades

desatacarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desataque

desataques

desataque

desataquemos

desataquedes

desataquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatacase

desatacases

desatacase

desatacasemos

desatacasedes

desatacasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatacar

desatacares

desatacar

desatacarmos

desatacardes

desatacaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desataca

-

-

desatacade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatacar

desatacares

desatacar

desatacarmos

desatacardes

desatacaren

Xerundio

desatacando

Participio

desatacado

desatacada

desatacados

desatacadas