desapiadar

< des- + apiadar
  1. v pron Non ter piedade ou compaixón. Ex: Despiadábase da xente sen recursos económicos.

Antónimos

Citas

  • Despiadábase da xente sen recursos económicos.
Verbo: desapiadar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiado

desapiadas

desapiada

desapiadamos

desapiadades

desapiadan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiadaba

desapiadabas

desapiadaba

desapiadabamos

desapiadabades

desapiadaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiadei

desapiadaches

desapiadou

desapiadamos

desapiadastes

desapiadaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiadara

desapiadaras

desapiadara

desapiadaramos

desapiadarades

desapiadaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiadarei

desapiadarás

desapiadará

desapiadaremos

desapiadaredes

desapiadarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiadaría

desapiadarías

desapiadaría

desapiadariamos

desapiadariades

desapiadarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiade

desapiades

desapiade

desapiademos

desapiadedes

desapiaden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiadase

desapiadases

desapiadase

desapiadasemos

desapiadasedes

desapiadasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiadar

desapiadares

desapiadar

desapiadarmos

desapiadardes

desapiadaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desapiada

-

-

desapiadade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desapiadar

desapiadares

desapiadar

desapiadarmos

desapiadardes

desapiadaren

Xerundio

desapiadando

Participio

desapiadado

desapiadada

desapiadados

desapiadadas