desaniñar

< des- + aniñar
  1. v i Marchar unha ave fóra do niño. Ex: Os parrulos desaniñaron tan pronto naceron.

Citas

  • Os parrulos desaniñaron tan pronto naceron.

Palabras veciñas

Verbo: desaniñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniño

desaniñas

desaniña

desaniñamos

desaniñades

desaniñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñaba

desaniñabas

desaniñaba

desaniñabamos

desaniñabades

desaniñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñei

desaniñaches

desaniñou

desaniñamos

desaniñastes

desaniñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñara

desaniñaras

desaniñara

desaniñaramos

desaniñarades

desaniñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñarei

desaniñarás

desaniñará

desaniñaremos

desaniñaredes

desaniñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñaría

desaniñarías

desaniñaría

desaniñariamos

desaniñariades

desaniñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñe

desaniñes

desaniñe

desaniñemos

desaniñedes

desaniñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñase

desaniñases

desaniñase

desaniñasemos

desaniñasedes

desaniñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñar

desaniñares

desaniñar

desaniñarmos

desaniñardes

desaniñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desaniña

-

-

desaniñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaniñar

desaniñares

desaniñar

desaniñarmos

desaniñardes

desaniñaren

Xerundio

desaniñando

Participio

desaniñado

desaniñada

desaniñados

desaniñadas