desangrar

< lat desanguināre
  1. v t Sacar moito sangue a unha persoa ou animal.
  2. v t Sacar a resina ás árbores.
  3. v pron Perder moito sangue unha persoa ou animal.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • Desangraron o piñeiro cun corte
  • Mataron o porco dun disparo e despois tiveron de desangralo
  • O accidente foi moi serio e os médicos non conseguiron evitar que o ferido se desangrase
  • Os anos de colonialismo desangraron moitos países do Terceiro Mundo

Palabras veciñas

Verbo: desangrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangro

desangras

desangra

desangramos

desangrades

desangran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangraba

desangrabas

desangraba

desangrabamos

desangrabades

desangraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangrei

desangraches

desangrou

desangramos

desangrastes

desangraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangrara

desangraras

desangrara

desangraramos

desangrarades

desangraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangrarei

desangrarás

desangrará

desangraremos

desangraredes

desangrarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangraría

desangrarías

desangraría

desangrariamos

desangrariades

desangrarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangre

desangres

desangre

desangremos

desangredes

desangren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangrase

desangrases

desangrase

desangrasemos

desangrasedes

desangrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangrar

desangrares

desangrar

desangrarmos

desangrardes

desangraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desangra

-

-

desangrade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desangrar

desangrares

desangrar

desangrarmos

desangrardes

desangraren

Xerundio

desangrando

Participio

desangrado

desangrada

desangrados

desangradas