desamatar

< des- + amatar
  1. v t Curar as rozaduras das cabalarías. Tm v pron.
Verbo: desamatar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamato

desamatas

desamata

desamatamos

desamatades

desamatan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamataba

desamatabas

desamataba

desamatabamos

desamatabades

desamataban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamatei

desamataches

desamatou

desamatamos

desamatastes

desamataron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamatara

desamataras

desamatara

desamataramos

desamatarades

desamataran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamatarei

desamatarás

desamatará

desamataremos

desamataredes

desamatarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamataría

desamatarías

desamataría

desamatariamos

desamatariades

desamatarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamate

desamates

desamate

desamatemos

desamatedes

desamaten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamatase

desamatases

desamatase

desamatasemos

desamatasedes

desamatasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamatar

desamatares

desamatar

desamatarmos

desamatardes

desamataren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desamata

-

-

desamatade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamatar

desamatares

desamatar

desamatarmos

desamatardes

desamataren

Xerundio

desamatando

Participio

desamatado

desamatada

desamatados

desamatadas