desalugar

< des- + alugar
  1. v t Deixar alguén aquilo que ten alugado.
  2. v t Despedir a un alugado ou traballador deixándoo sen o salario correspondente.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Desalugou o apartamento porque xa ten piso de seu
  • Desalugou os carpinteiros que tiña na obra
  • Desalugou os inquilinos da súa casa porque lle facía falta para o fillo casado
Verbo: desalugar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugo

desalugas

desaluga

desalugamos

desalugades

desalugan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugaba

desalugabas

desalugaba

desalugabamos

desalugabades

desalugaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaluguei

desalugaches

desalugou

desalugamos

desalugastes

desalugaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugara

desalugaras

desalugara

desalugaramos

desalugarades

desalugaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugarei

desalugarás

desalugará

desalugaremos

desalugaredes

desalugarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugaría

desalugarías

desalugaría

desalugariamos

desalugariades

desalugarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugue

desalugues

desalugue

desaluguemos

desaluguedes

desaluguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugase

desalugases

desalugase

desalugasemos

desalugasedes

desalugasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugar

desalugares

desalugar

desalugarmos

desalugardes

desalugaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desaluga

-

-

desalugade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalugar

desalugares

desalugar

desalugarmos

desalugardes

desalugaren

Xerundio

desalugando

Participio

desalugado

desalugada

desalugados

desalugadas