desalbardar

< des- + albardar
  1. v t Retirar as albardas dunha cabalaría. Ex: Ó chegaren a casa desalbardaron o burro e déronlle de comer.

Antónimos

Citas

  • Ó chegaren a casa desalbardaron o burro e déronlle de comer.
Verbo: desalbardar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardo

desalbardas

desalbarda

desalbardamos

desalbardades

desalbardan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardaba

desalbardabas

desalbardaba

desalbardabamos

desalbardabades

desalbardaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardei

desalbardaches

desalbardou

desalbardamos

desalbardastes

desalbardaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardara

desalbardaras

desalbardara

desalbardaramos

desalbardarades

desalbardaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardarei

desalbardarás

desalbardará

desalbardaremos

desalbardaredes

desalbardarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardaría

desalbardarías

desalbardaría

desalbardariamos

desalbardariades

desalbardarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbarde

desalbardes

desalbarde

desalbardemos

desalbardedes

desalbarden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardase

desalbardases

desalbardase

desalbardasemos

desalbardasedes

desalbardasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardar

desalbardares

desalbardar

desalbardarmos

desalbardardes

desalbardaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desalbarda

-

-

desalbardade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desalbardar

desalbardares

desalbardar

desalbardarmos

desalbardardes

desalbardaren

Xerundio

desalbardando

Participio

desalbardado

desalbardada

desalbardados

desalbardadas