desafiuzar

< des- + afiuzar
  1. v t Declarar a un enfermo incurable e sen ningunha posibilidade de sobrevivir.
  2. v t DER Obrigar ao inquilino ou arrendatario dun inmoble a abandonalo e restituír a posesión ao propietario da mesma.

Citas

  • Aínda que os médicos xa o desafiuzaran, el tiña esperanzas de se poder recuperar
  • Desafiuzouno ao negarlle o posto de traballo

Formas incorrectas

deshauciar
Verbo: desafiuzar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiúzo

desafiúzas

desafiúza

desafiuzamos

desafiuzades

desafiúzan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiuzaba

desafiuzabas

desafiuzaba

desafiuzabamos

desafiuzabades

desafiuzaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiucei

desafiuzaches

desafiuzou

desafiuzamos

desafiuzastes

desafiuzaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiuzara

desafiuzaras

desafiuzara

desafiuzaramos

desafiuzarades

desafiuzaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiuzarei

desafiuzarás

desafiuzará

desafiuzaremos

desafiuzaredes

desafiuzarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiuzaría

desafiuzarías

desafiuzaría

desafiuzariamos

desafiuzariades

desafiuzarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiúce

desafiúces

desafiúce

desafiucemos

desafiucedes

desafiúcen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiuzase

desafiuzases

desafiuzase

desafiuzasemos

desafiuzasedes

desafiuzasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiuzar

desafiuzares

desafiuzar

desafiuzarmos

desafiuzardes

desafiuzaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desafiúza

-

-

desafiuzade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desafiuzar

desafiuzares

desafiuzar

desafiuzarmos

desafiuzardes

desafiuzaren

Xerundio

desafiuzando

Participio

desafiuzado

desafiuzada

desafiuzados

desafiuzadas