desadoitar

  1. v t, v pron desacostumar.
Verbo: desadoitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoito

desadoitas

desadoita

desadoitamos

desadoitades

desadoitan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoitaba

desadoitabas

desadoitaba

desadoitabamos

desadoitabades

desadoitaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoitei

desadoitaches

desadoitou

desadoitamos

desadoitastes

desadoitaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoitara

desadoitaras

desadoitara

desadoitaramos

desadoitarades

desadoitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoitarei

desadoitarás

desadoitará

desadoitaremos

desadoitaredes

desadoitarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoitaría

desadoitarías

desadoitaría

desadoitariamos

desadoitariades

desadoitarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoite

desadoites

desadoite

desadoitemos

desadoitedes

desadoiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoitase

desadoitases

desadoitase

desadoitasemos

desadoitasedes

desadoitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoitar

desadoitares

desadoitar

desadoitarmos

desadoitardes

desadoitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desadoita

-

-

desadoitade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desadoitar

desadoitares

desadoitar

desadoitarmos

desadoitardes

desadoitaren

Xerundio

desadoitando

Participio

desadoitado

desadoitada

desadoitados

desadoitadas