deán

< fr antigo deiien, actual doyen
Plural: deáns
  1. s m Dignatario eclesiástico, inmediatamente inferior ao bispo, que preside o cabido das catedrais e colexiatas. Ex: O deán reuniu os párrocos para lles falar do concilio.

Citas

  • O deán reuniu os párrocos para lles falar do concilio.

Palabras veciñas