aforar

< fr ant e med aforer ‘taxar’ lat c forum ‘praza pública’
  1. v t Conceder ou tomar un foro.
  2. v t Conceder unha serie de privilexios e dereitos de carácter civil ou político a unha persoa.
  3. v t Medir a capacidade de algo.
  4. v t METROL Medir a capacidade dun fluído que pasa por un conduto determinado.

Citas

  • Afora eses recipientes para introducir o viño sobrante
  • Aforou dúas leiras dunha grande extensión
  • Esa máquina é quen de aforar a cantidade de auga que pasa pola billa
  • Temos que aforalos para que non cheiren tanto a viño
Verbo: aforar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforo

aforas

afora

aforamos

aforades

aforan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforaba

aforabas

aforaba

aforabamos

aforabades

aforaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforei

aforaches

aforou

aforamos

aforastes

aforaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforara

aforaras

aforara

aforaramos

aforarades

aforaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforarei

aforarás

aforará

aforaremos

aforaredes

aforarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforaría

aforarías

aforaría

aforariamos

aforariades

aforarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

afore

afores

afore

aforemos

aforedes

aforen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforase

aforases

aforase

aforasemos

aforasedes

aforasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforar

aforares

aforar

aforarmos

aforardes

aforaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

afora

-

-

aforade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aforar

aforares

aforar

aforarmos

aforardes

aforaren

Xerundio

aforando

Participio

aforado

aforada

aforados

aforadas