culminación

< culminar
Plural: culminacións
  1. s f Acción e efecto de culminar.
  2. s f Situación ou momento en que algo chega ao seu fin ou ao seu momento principal e de maior interese.
  3. ASTRON
    1. s f Paso dun astro polo meridiano dun lugar.
    2. culminación inferior Culminación que ten lugar á maior distancia do cénit.
    3. culminación superior Culminación que ten lugar á menor distancia do cénit.
  4. s f XEOL Figura que resulta da interferencia de dous anticlinais.
  5. s f XEOL Arqueamento dos estratos que se produce nos contornos dun encabalgamento.

Citas

  • A culminación da cerimonia non resultou tan emocionante como se esperaba
  • O premio que recibiu foi a culminación de dez anos de investigación, A morte do protagonista tivo lugar na culminación da trama

Palabras veciñas