crisol

< lat v *crosiolu?
Plural: crisois
  1. s m Recipiente de forma troncocónica, recuberto interiormente por material refractario, que se emprega para a fusión de metais e aliaxes, polo xeral non ferrosos. Ex: O crisol do sufrimento depura a alma Ex: Os EE UU formáronse como un crisol de culturas

Citas

  • O crisol do sufrimento depura a alma
  • Os EE UU formáronse como un crisol de culturas